Tuesday, December 4, 2018

മേരീ..മേരീ ..എന്ന്

ഓരോ ഡിസംബറിലും
നീ മേരിയും
ഞാൻ ജോസഫും ആകും.
കഴിഞ്ഞു പോയ ഓറഞ്ചു മാസത്തിലൂടെ
നാം ഒരു വട്ടം കൂടി നടക്കും.
അവനുണരരുതെന്ന്
എത്ര പതുക്കെയാണ് നീ.
മേരീ..മേരീ ..
എന്റെ നെഞ്ച് കിടന്നാർക്കും:
എന്തിനാണവൻ
മഞ്ഞു വീഴാൻ കാത്തു നിൽക്കുന്നത്?

ഓരോ ഡിസംബറിലും
നീ മേരിയും
ഞാൻ ജോസഫും ആകും.
തണുത്തുറഞ്ഞുപോയവർക്കിടയിലൂടെ
നാം പുതപ്പുകളില്ലാതെ നടക്കും.
അവനതറിയരുതെന്ന്
എത്ര  പൊള്ളുന്നുണ്ട് നീ.
മേരീ..മേരീ ..
എന്റെ നെഞ്ച് കിടന്നാർക്കും:
അവൻ ദൈവപുത്രനാണെങ്കിൽ
അവന് ഞാനാര്?

ഓരോ ഡിസംബറിലും
നീ അമ്മയും
ഞാൻ അപ്പനും ആകും.
മരപ്പൊടി മണക്കുന്ന
എന്നിലൂടെ അവൻ ഓടിക്കളിയ്ക്കും.
നീ അവന് അപ്പക്കൂട് നിറച്ചു വയ്ക്കും.
മേരീ..മേരീ ..
എന്റെ നെഞ്ച് കിടന്നാർക്കും:
എന്തിനാണവൻ
കളിപ്പാട്ടങ്ങൾക്കിയിൽ
കുരിശ് മാത്രം കയ്യിലെടുക്കുന്നത്?

ഓരോ ഡിസംബറിലും
നീ അമ്മയും
ഞാൻ അപ്പനും ആകും.
അവൻ ഇടയനായിറങ്ങുന്ന വഴിയിൽ
ഞാൻ നിന്റെ കൈപിടിച്ച്
കാത്തുനിൽക്കും.
മേരീ..മേരീ ..
എന്റെ നെഞ്ച് കിടന്നാർക്കും:
അവസാനത്തെ അത്താഴം വിളമ്പിയപ്പോൾ
നാം മറഞ്ഞിരുന്നതെന്തിന്?

ഓരോ ഡിസംബറിലും
നീ മേരിയും
ഞാൻ ജോസഫും ആകും.
കഴിഞ്ഞുപോയ ഈസ്റ്ററിനെക്കുറിച്ചോർക്കും.
മേരീ..മേരീ ..
നിന്നെ ഞാൻ ഉണർത്തില്ല.
നീ ഒന്നുറങ്ങുന്നത്
അപ്പോൾ മാത്രമാണെന്ന്
ആർക്കാണ് അറിയാത്തത്?

No comments:

Post a Comment